ما از درون زنگ زدیم...

در آجیل سفره عید چند پسته لال مانده است

آنها که لب گشودند همگی خورده شدند

آنها که لال مانده اند می شکنند...

دندانساز راست میگفت:

پسته لال سکوت دندان شکن است...

من تعجب می کنم!!!چطور روز روشن...

دو هیدروژن بایک اکسیژن ترکیب میشوند و آب از آب تکان نمیخورد!!!

بهزیستی نوشته بود:

شیر مادر مهر مادر جانشین ندارد...

شیر مادر نخورده مهر مادر پرداخت شد!

پدر یک گاو خرید و من بزرگ شدم  اما

هیچکس حقیقت مرا نشناخت

جز معلم عزیز ریاضی ام که همیشه میگفت:

"گوساله بتمرگ"

با اجازه از محیط زیست دریا دریا دکل می کاریم

ماهی ها به جهنم...!

کندوها پر از قیر شده اند!! زنبورهای کارگر به عسلویه رفته اند تا

پشت بام ملکه را آسفالت کنند!!!

چه سعادتی...

داریوش به پارس می نازید ما به پارس جنوبی!!!

رخش گاری کشی می کند! رستم کنار پیاده رو سیگار میفروشد...

سهراب ته جوب به خود می پیچد...گردآفرید از خانه زده بیرون...

مردان خیابانی برای تهمینه بوق می زنند...

ابوالقاسم برای شبکه سه فیلم جنگی می سازد!!! وای...

موریانه ها به آخر شاهنامه رسیده اند!!!

صفر را بستند تا ما به بیرون زنگ نزنیم...از شما چه پنهان...

                          ما از درون زنگ زدیم...

                                                                                         "مرحوم حسین پناهی" 

این روزها چقدر هوای تو می کنم...

                                    این روزها چقدر هوای تو می کنم

حتی غروب گریه برای تو می کنم

گاهی کنار پنجره ام می نشینم و

چشمی میان کوچه رهای تو می کنم

خیره به کوچه می شوم اما تو نیستی

یاد تو یاد مهر و وفای تو میکنم

خود نامه ای برای خودم می نویسم و

آن را همیشه پست به جای تو میکنم

                                  این روزها چقدر هوای تو می کنم...!

یقین دارم تو هم من را تجسم می کنی گاهی...

                                   یقین دارم تو هم من را تجسم می کنی گاهی

به خلوت با خیال من تکلم می کنی گاهی

چنان دریای ناآرام و توفانی‚ تو روحم را

اسیر موج های پر تلاطم می کنی گاهی

دلم پر میشود از اشتیاق و خواهشی شیرین

درآن لحظه که نامم را ترنم میکنی گاهی

همه شعر و غزل های پر احساس مرا با شوق

تو می خوانی و زیر لب تبسم میکنی گاهی

تو هم مانند من لبریزی از شوق جنون عشق

                                  یقین دارم تو هم من را تجسم می کنی گاهی...